pdziepak@quarnos.org
Organizacja przestrzeni adresowej procesu jest jedną z istotniejszych decyzji projektowych, która może zaważyć na wydajności całego systemu. W praktyce okazuje się, że dla każdej architektury istnieje jedno najpopularniejsze i najczęściej także najlepsze rozwiązanie. Warto jednak przyjrzeć się jakie ciekawe mechanizmy oferują platformy mniej znane (choć nie zawsze rzadziej spotykane) niż x86.
Głównym sposobem wspierania polimorfizmu w prawie wszystkich popularnych implementacjach C++, a także innych języków programowania, jest korzystanie z tablic funkcji wirtualnych vtables. Wiążą się z tym jednak pewne nieudogodnienia. Funkcje szablonowe nie mogą być jednocześnie funkcjami wirtualnymi, jest to co prawda całkiem logiczne, ale z drugiej strony czasami staje się problemem. Tego typu trudności można łatwo pokonać korzystając z poprzednio opisanych thin templates. Zupełnie inną klasą problemów jest narzut związany z wywoływaniem funkcji wirtualnych, a także sama obecność vtables, które przy rozbudowanych klasach mogą osiągnąć pokaźne rozmiary. Sposobem na pozbycie się spadku wydajności spowodowanego dynamiczną obsługą mechanizmu, także i w tej sytuacji jest statyczny sposób rozwiązania problemu. Warto zapoznać się ze statycznym polimorfizmem znanym także jako simulated dynamic binding.